امروز
07/19/2010
دیروز، به قریب، 200,000 نفر در سراسر جهان مردند. مدت زیستن آنان بر روی این کرهی خاکی به سر آمده بود. آنان امروز صبح از خواب برنخاستند. آنان تابش خورشید را بر روی صورتشان، و یا وزش باد را بر پوست تنشان احساس نکردند. آنان صدای خنده را نشنیدند، همینطور هم صدای آواز و یا پرندگان که یکدیگر را صدا میزدند. آنان نتوانستند امروز سیبی بخورند و یا لیوانی آب بیاشامند. آنان را دیگر کسی در آغوش نگرفت و نبوسید. آنان، امشب، دیگر نمیتوانند چشمک زدن ستارگان را در آسمان ببینند. آنان نمیتوانند به ماه خیره شوند. آنان نمیتوانند این کلمات را بخوانند، کتاب را ببندند، لامپ را خاموش کنند، به زیر لحاف یا پتو بلغزند، تنها برای آن که به خواب روند و بار دیگر از خواب برخیزند.
